Vakbonden VRT willen extra besparing van 11,2 miljoen euro heronderhandelen

Het verenigde vakbondsfront bij de VRT wil de bijkomende besparing van 11,2 miljoen euro opnieuw op de onderhandelingstafel leggen. Dat hebben de bonden maandag bekendgemaakt tijdens een persmoment aan het stakingspiket bij de VRT-toren. De vakbonden willen daarvoor samen met de directie van de omroep aankloppen bij het kabinet van Vlaams minister van Media Cieltje Van Achter (N-VA).

Volgens de bonden is de nieuwe opdracht van 11,2 miljoen euro een brug te ver. Zij stellen dat de maatregel boven op eerder afgesproken besparingen komt en dat de rek stilaan vol is. In hun communicatie laten de vakbonden duidelijk verstaan dat de gevraagde inspanning in de huidige omstandigheden niet haalbaar is.

Wat is er precies aan de hand?

De Vlaamse regering legde de openbare omroep eerder al een besparingspad op. Bovenop die bestaande inspanning komt nu een extra opdracht van 11,2 miljoen euro. Voor de vakbonden is dat een bijkomende last die de werking van de omroep onder druk zet.

De bonden zeggen niet alleen bezorgd te zijn over de cijfers, maar ook over de gevolgen voor de mensen achter de schermen. Zij vrezen dat een nieuwe ronde van bezuinigingen onvermijdelijk leidt tot minder middelen voor programma's, minder flexibiliteit in de redacties en extra druk op het personeel. Dat is ook de reden waarom zij de besparing niet zomaar willen aanvaarden.

Opvallend is dat de vakbonden niet alleen tegen de directie aanschoppen. Zij willen net samen met de directie naar het kabinet van de minister stappen. Daarmee schuiven zij de verantwoordelijkheid voor de extra besparing duidelijk door naar het politieke niveau. De bonden stellen dat de opdracht daar is vastgelegd en dat een oplossing dus ook daar moet worden gezocht.

Waarom de VRT zo gevoelig ligt

De openbare omroep is in Vlaanderen al jaren een politiek gevoelig dossier. De VRT wordt gefinancierd met publieke middelen en moet tegelijk een brede opdracht vervullen: nieuws, cultuur, sport, educatie en Vlaamse fictie. Besparingen raken daarom niet alleen de interne werking, maar ook het aanbod dat kijkers en luisteraars elke dag krijgen.

Bij eerdere besparingsrondes wezen critici erop dat de omroep steeds vaker moet kiezen tussen verschillende delen van die opdracht. De vakbonden herhalen nu dat een nieuwe ingreep van 11,2 miljoen euro die spanning verder vergroot. Zij vrezen dat de kwaliteit en de diversiteit van het aanbod onder druk komen te staan, net op een moment dat het medialandschap sterk in beweging is.

Daarnaast speelt de bredere context van de Vlaamse begroting mee. De regering moet besparen en zoekt daarvoor ook bij de openbare omroep naar middelen. Voor de vakbonden voelt dat aan als een keuze: de omroep wordt gebruikt om een gat in de begroting te dichten, terwijl de maatschappelijke opdracht ongewijzigd blijft.

Wat staat er nu te gebeuren?

De vakbonden willen zo snel mogelijk overleg met de directie om samen een delegatie naar het kabinet van Van Achter te sturen. Zij hopen dat de minister bereid is om de extra besparing te herbekijken of om minstens een gefaseerde aanpak af te spreken. De directie van de VRT heeft zich nog niet publiek uitgesproken over het voorstel van het vakbondsfront.

Intussen blijft het stakingspiket aan de VRT-toren een zichtbaar signaal. De bonden benadrukken dat actie geen doel op zich is, maar een middel om de gesprekken open te breken. Zij zeggen dat zij liever onderhandelen dan staken, maar dat de huidige opdracht voor hen onbespreekbaar is.

Of het overleg ook effectief tot een aanpassing van de besparing leidt, is nog niet duidelijk. Het kabinet van de minister heeft nog niet gereageerd op de vraag van de vakbonden. De komende dagen moet blijken of alle partijen rond de tafel gaan zitten en of de 11,2 miljoen euro al dan niet wordt heronderhandeld.

Voor het personeel van de VRT is het in elk geval een onzekere periode. De bonden zeggen dat zij de druk zullen opvoeren zolang er geen uitzicht is op een oplossing. Zij roepen de minister op om de gesprekken niet te laten aanslepen en om samen met de directie en de vakbonden naar een werkbare uitkomst te zoeken.